de wolf

De wolf huilt langzaam in de bergen
zijn gehuil kan zelfs het koudste hart tergen
zijn ogen lichtgevend geel en fel
knipperen geen tel.

Doordringend kan hij naar je kijken
zonder zijn gedachten te laten blijken
al je geheimen neemt hij onder handen
met zijn scherpe tanden.

Een laatste blik naar mij, dan zijn laatste roep
en daar is dan het antwoord van zijn troep
hij rent weg, in de richting van de zee
kon ik maar met hem mee…

Your response: